Pierzga pszczela - właściwości i stosowanie


Czym jest i jak powstaje pierzga?

Pierzga jest to pyłek kwiatowy zebrany przez pszczołę miodną, zmieszany z miodem i wydzieliną gruczołów ślinowych pszczół. Pszczoły zbieraczki przynoszą do ula pyłek po czym zrzucają go do pustych komórek plastra, a pszczoły nielotne pracujące w ulu zwilżają je miodem i śliną, rozdrabniają, a następnie ubijają warstwami. W komórce może być 4 – 5, a czasem więcej warstw pyłku o różnym zabarwieniu. Powierzchnia pokarmu pyłkowego po napełnieniu komórki do 3/4 głębokości jest powlekana cieniutką warstewką miodu, w celu odizolowania od dostępu powietrza. Pyłek wzbogacony białkami enzymatycznymi z pszczelich gruczołów ślinowych, kwasami organicznymi, substancjami antybiotycznymi dojrzewa i po 7 dniach gotowa jest tzw. pierzga – łatwo strawny, harmonijnie zrównoważony, niezwykle wartościowy pokarm, nie dający się niczym zastąpić chleb powszedni pszczół. (H.S. Bieroniowa). 

Jakie witaminy i minerały zawiera pierzga?

Przede wszystkim dużo białka, cukru, kwasu mlekowego.
Witaminy: A, B1, B2, B12, C, PP, E, D, K (której nie stwierdzono w pyłku);
Makroelementy: P, S, Cl, K, Ca, Na;
Mikroelementy: Mg, Fe, Cu, Zn, Co, Mo, Se, Cr, Ni, Si;
Enzymy: inwertaza, kataliza, pepsyna, trypsyna, lipaza, laktaza.

Pierzga w stosunku do obnóży pyłku kwiatowego różni się znacznie składem. Zawiera ok. 12% więcej białka, które występuje w postaci łatwo przyswajalnych peptydów i aminokwasów. Więcej jest też (o 60%) węglowodanów, natomiast mniej (o 66%) tłuszczów. Chlebek pszczeli zawiera też dużą ilość kwasu mlekowego – 3,1% – oraz witamin z grupy B, witaminy E i K. Wzrasta też znacznie zawartość enzymów, z których najważniejsze to: inwertaza, katalaza, pepsyna, trypsyna, lipaza i laktaza. W pyłku kwiatowym zmienia się też skład gatunkowy drobnoustrojów: maleje ilość drożdżaków, a za to rozwijają się mikroorganizmy z rodzaju np. Lactobacillus, Pseudomonas.

Dlaczego warto stosować pierzgę?

Pierzga to naturalny sposób na wiele dolegliwości:

  1. Przewlekłe zapalenie wątroby - reguluje i  osłania wąrtobę, obniża poziom poziom bilirubiny, ochrania komórki wątrobowe przed działaniem czynników toksycznych. Sprawdza się w leczeniu ostrego i przewlekłego zapalenia wątroby, jej uszkodzeń, zarówno pourazowych jak i toksycznych. Potrafi zahamować proces zapalny, martwicę i stłuszczenie komórek wątrobowych.
     
  2. Niedokrwistość - pobudza układ krwiotwórczy do wytwarzania hemoglobiny i czerwonych ciałek nawet w przypadkach, w których nie skutkowały preparaty zawierające żelazo. Pomocna zwłaszcza przy niedokrwistości u dzieci.
     
  3. Problemy z przemianą materii - pomocna przy ostrych zaparciach, biegunkach. Pomaga w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, w zapaleniach wrzodziejącego jelita grubego. Przeciwdziała nadwadze i niedowadze.
     
  4. Osłabiona odporność - pierzga wzmacnia układ odpornościowy, pomocna przy rekonwalescencji. Zawiera antybiotyki, hamujące rozwój bakterii, działa w zakżeniach bakteryjnych i wirusowych. 
     
  5. Zaburzenia wzrostu, klimakterium.
     
  6. Podwyższony poziom cholesterolu - pomaga w stanach pozawałowych, zaburzeniach krążenia obwodowego, nadciśnieniu tętniczym, miażdżycy naczyń wieńcowych serca
     
  7. Stany napięcia nerwowego - wzmacnia układ nerwowy, poprawia samopoczucie, działa uspakajająco. Jest więc zalecana, zwłaszcza w chorobach psychicznych, zaburzeniach starczych, nerwicach, stanach wyczerpania psychicznego. Wzmacniając produkcję endorfin w mózgu, pomaga w leczeniu depresji, wspomaga działanie leków przeciwdepresyjnych, pozwala na zastosowanie ich zmniejszonych dawek. Redukuje objawy niepożądane leków antydepresyjnych.
     
  8. Problemy z koncentracją - poprawia sprawność umysłową, koncentrację, ułatwia przyswajanie wiadomości, poprawia pamięć. 
     
  9. Choroby narządu wzroku - korzystanie działa przy zapaleniach siatkówki, rogówki, spojówek. Kuracja pierzgą pszczelą pobudza rozwój nerwu wzrokowego u dzieci. 
     
  10. Przerost gruczołu krokowego
     
  11. Choroba alkoholowa - uzupełnia wywołane alkoholem niedobory białek, witamin, biopierwiastków. Skutecznie łagodzi męczące, przykre, trudne do zniesienia skutki odstawienia alkoholu. Stosowana przez dłuższy czas, nawet w niewielkich dawkach, pozwala złagodzić, skrócić, a nawet wyeliminować objawy abstynencji.
     
  12. Cukrzyca - zwiększa się wydzielanie insuliny
     
  13. Bóle mięśni i kręgosłupa

Dawkowanie pierzgi

Dorośli 30 – 40 g,
Dzieci od 3 do 5 lat ok 10 g,
Dzieci do 12 lat 15 g,

Spożywa się ją 3 razy dziennie, pół godziny przed jedzeniem, albo całą dawkę rano przed śniadaniem. Lecznicze zastosowanie pierzgi powinno być poprzedzone dokładną diagnozą i prowadzone pod kierunkiem lekarza, znającego się na działaniu produktów pszczelich. Nieodzowna jest kontrola, zwłaszcza w kuracji kobiet ciężarnych, dzieci poniżej 3 roku życia, młodzieży w wieku rozwojowym, oraz osób w okresie klimakterium.

PROFILAKTYCZNIE: 20 g pierzgi dziennie.

Według zachodniej literatury zwiększenie dawki do 4 łyżeczek dziennie zalecane jest rekonwalescentom, szczególnie po leczeniu antybiotykami, ludziom starszym, osobom wycieńczonym fizycznie i nerwowo. Profilaktyczną kurację pierzgą zaleca się dwa razy w roku przez 30 – 60 dni, najlepiej wiosną i jesienią. Przerwa w kuracjach powinna trwać 3 miesiące. Są też zwolennicy kontynuowania kuracji bez przerw. (H. Noskowicz – Bieroniowa).

Jak stosować pierzgę?

Pierzgę można spożywać bezpośrednio do ust, można też rozpuścić 1 łyżeczkę w filiżance z wodą, sokiem, mlekiem lub miodem (temp. max. 40 stopni C). Chlebek pszczeli powinien moczyć się minimum 4 godziny. Można zalać pierzgę wieczorem i wypić ją rano. Analogicznie postępujemy każdego dnia. Osoby, które muszą być odżywiane sztucznie: roztwór pierzgi w wodzie można wprowadzać bezpośrednio do żołądka lub jelita cienkiego. Kurację pierzgą pszczelą można łączyć z zażywaniem leków farmaceutycznych.

Źródło informacji: H. Noskowicz – Bieroniowa